Srpski “underground” Kauboj

       U srpskom kratkom stripu druge polovine dvadesetog veka pojavilo se nekoliko crtanih junaka koji su stekli široku popularnost. Pedesetih godina bila je to Dara Nijagara, Dese Glišić, potom su, u raznim vremenskim razmacima, došli Kurir Fića, Pera Pešak i LJuba Truba - ličnosti kreirane perom Milorada Dobrića, a na stranice "Ježa" šezdesetih godina uselio se Strašni O'Stoja Miloša Krnjetina.
       Dara Nijagara je bila vragolasta parafraza filmskih zavodnica i vedri podsmeh prodoru zapadnjačkog uticaja na naše ulice, a Dobrićevi junaci su bili naši ljudi duhovito smešteni u našu svakodnevicu. Svi su oni bili koncipirani manje-više jednoznačno sa zabavno-humorističkom namenom. Nasuprot njima, Strašni O'Stoja je predstavljao daleko kompleksniji lik složenije karakterne strukture. Iako je proistekao iz “kaubojskog” miljea i često se služio iskvarenim engleskim upadicama, on je u suštini "naš" čovek predstavljen na vrlo satiričan način u kome su se sjedinili erski smisao za humor, paraepsko doživljavanje tradicije, parodijsko interpretiranje bajki, savremena seljačko/građanska dvojnost...Bio je to lik koji je znao, ne samo da nasmeje čitaoca, nego i da ga naozbilji, pa i da mu postavi izazovne životne pitalice.
       Miloš Krnjetin (1925) brzo se izdvojio iz realističko-ilustrativnog stila u kome se pojavio, bez ikakvih posebnih uticaja sa jednim novim crtežom bez pretenzija da se ikom dopadne, ali sa stilom, njegov "ružan" crtež, građen nemirnom linijom, sa izrazitim anatomskim i drugim deformacijama, stvarao je kalamburne scene praćene obiljem teksta koji nije imao samo verbalnu nego i likovnu funkciju. Bila je to stvaralačka novina koja bi donekle mogla da se uporedi sa onim što su uradili, na primer, Saša Rakezić Zograf u stripu ili Marko Marinković u srpskom filmu sa Crnim Grujom, ali puno vremena kasnije...